สวรรค์ในความเชื่อทางศาสนา

cemetery-1655378_1280

สวรรค์ในความเชื่อทางพุทธศาสนาหมายถึงภูมิทัศน์หรือที่ดินที่มีอารมณ์ดี เป็นสถานที่ของเทวดาเหตุผลที่ทำให้เขากลายเป็นทูตสวรรค์สร้างบุญเมื่อเขาเป็นมนุษย์เมื่อมันเกิดขึ้นมันก็ยืนอยู่ในวัยหนุ่มสาวทันที สวยงามตลอดเวลาจนกระทั่งถึงช่วงเวลาแห่งการเกิดใหม่ไม่มีการเกิดเกิดขึ้นในเมืองมนุษย์ ปราสาทเป็นสถานที่พำนักของเทวดา ทุกคนมีความงามที่ประณีตด้วยขนาดที่แตกต่างการใช้ชีวิตที่สะดวกสบายมื้ออาหารอันศักดิ์สิทธิ์ได้เกิดขึ้น เสื้อผ้าศักดิ์สิทธิ์ที่ดูเหมือนว่าจะถูกสวมใส่ กิจกรรมในแต่ละวันสนุกสนานและเพลิดเพลินกับสวน

การรวมตัวกันระหว่างเทพเจ้าในสวรรค์ที่จะเกิดขึ้นเทวดาแบบไหนและในตำแหน่งนั้นขึ้นอยู่กับบุญที่เขาสะสมเมื่อเขาเป็นมนุษย์ซึ่งได้รับการกล่าวถึงในสูตรภาษาคิรินของพระไตรปิฎกภาษาบาลี ดังนี้

  1. จาตุมหาราชิกา ตั้งอยู่ที่เชิงเขาพระสุเมรุ ซึ่งได้รับชื่อสวรรค์ของมหาราชาเพราะมีเทพเจ้า 4 องค์ที่ครอบครองสวรรค์นี้ท้าววิรุยเซอิปกครองผีท้าววุคการปกครองนาคท้าวเวสสุวัณปกครองยักษ์
  2. ดาวดึงส์ ตั้งอยู่บนยอดเขาพระสุเมรุ เพราะเป็นที่อยู่อาศัยของเทพเจ้าทั้ง 33 องค์ที่เป็นผู้พิทักษ์โลก และที่สำคัญที่สุดคือมีจุฬามณีเจดีย์ทุกวันเทพจะพบกันที่ห้องโถงสุธรรมมา เพื่อฟังคำสอนจากเทพธิดา
  3. ยามา มีท้าวสุยามะเป็นเทพธิดา
  4. ดุสิต มีท้าวสันดุสิตเป็นเทพเจ้า
  5. นิมมานรดี มีท้าวสุนิมิตรเป็นเทพธิดา
  6. ปรนิมมิตวสวัตดี มีท้าววสวัตตีที่เป็นเทพ